شهادت امام سوم شیعیان جهان حضرت ابا عبد الله الحسین علیه السلام را
بر همه شما دوستداران اهل بیت تسلیت عرض مینمایم
امام حسين عليه السلام در كلام بزرگان ( قسمت اول )
هركس حسين عليه السلام را دوست داشته باشد بي شك خدا را دوست داشته است
براستي كه حسين عليه السلام چراغ فروزان هدايت و كشتي نجات است
حسين از من است و من از حسينم
پيامبر اكرم
امام صادق عليه السلام فرمود هر كه بيايد نزد قبر امام حسين عليه السلام و زيارت كند او را در حالتي كه عارف باشد بر حق او يعني او را امام مفترض الطاعه بداند ، بيامرزد حق تعالي از براي او گناهان گذشته و آينده او را
كامل الزيارات و زاد السالك
سليم ابن قيس ميگويد : سلمان فارسي مي فرمود خدمت پيامبر وارد شدم و ديدم حسين عليه السلام روي زانوي پيامبر است و پيامبر چشمان و دهانش را مي بوسد و ميفرمايد تو آقا پسر آقايي ، تو امام پسر امامي ، تو پدر امامي ، تو حجت پسر حجتي ، تو پدر حجت هاي نه گانه از صلبت هستي كه قائم نهمي آنان است.
البحار مجلسي و اسرار آل محمد
از ابن ابي الحديد : كيست در شجاعت مانند حسين بن علي همو كه در ميدان كربلا گفتند ما نديديم كسي را كه انبوه مردم بر او هجوم آورند و از برادران و اهل و ياران جدا شده باشد در عين حال چنين شجاع باشد ! او مانند شير رزمنده سواران را در هم شكست و تا زنده بود تن به پستي و ذلت نداد و دست در دست آنها نگذاشت تا كشته شد.
شرح ابن ابي الحديد
هلال ابن نافع ميگويد : به خدا سوگند من در تمام عمرم كسي را نيرومند تر از حسين نديدم كسي كه در محاصره دشمن قرار گرفته و فرزندان و يارانش كشته شده اند لشكر به او هجوم مي آورند و او از خود دفاع ميكند و آنان از مقابلش ميگريزند و مانند ملخ ها پراكنده ميشوند.
لهوف سيد بن طاووس
فرياد ابن سعد : شمر بن ذي الجوشن لعنه الله آنگاه كه با فرمان شديد الحني دائر به جنگ با امام و يا تسليم شدن او به كربلا وارد شد ، ابن سعد پس از دانستن دستور كوفه با صداي بلند فرياد زد و به شمر گفت واي بر تو كار را بر من تباه كردي ، به خدا قسم حسين كسي است كه روح پدرش علي ميان دوپهلوي اوست و هرگز تسليم نميشود .
اثبات الوصيه و تاريخ طبري
عید ولایت مبارک باد
پیوسته از برای علی.....
از درد درد های علی بود اشک ما
هر لحظه پا به پای علی بود اشک ما
ما عاشقان به یاوه کجا گریه می کنیم
پیوسته از برای علی بود اشک ما
گویند: گریه بر همه ي درد ها دواست
پس لطفی از خدای علی بود اشک ما
عمری گریست دیده ي ما در مصیبتش
آیینه ولای علی بود اشک ما
دانی چرا همیشه چو آیینه صاف بود؟
از چشمه صفای علی بود اشک ما
(( دانش )) در آرزوی نجف خورد خون دل
همواره در هوای علی بود اشک ما
